علی آن شیرِ خدا شاهِ عرب / اُلفتی داشته با این دلِ شب
معنی: حضرت علی(ع) برترین مرد عرب بود که با تاریکی شب دوستی داشت.

شب ز اسرارِ علی آگاه است / دلِ شب، مَحرَمِ سرّ الله است
معنی: شب از رازهای حضرت علی خبر دارد. تاریکی شب رازدار رازهای الهی است.

شب شنفته است مناجاتِ علی / جوششِ چشمه‌ی عشقِ ازلی
معنی: شب صدای دعای حضرت علی (ع) و عشقی را که مانند چشمه‌ای در وجود او می‌جوشید شنیده است.

کلماتی چو دُر آویزه‌ی گوش / مسجدِ کوفه هنوزش مَدهوش
معنی: کلام‌های ارزشمندی که حضرت علی (ع) در مسجد کوفه گفته بود، هنوز در مسجد مانده و عاشق آن سخنان است.

فجر تا سینه‌ی آفاق، شکافت / چشمِ بیدارِ علی، خفته نیافت
معنی: خورشید طلوع کرد و سپیده زد؛ اما علی (ع) هنوز بیدار است.

ناشناسی که به تاریکی شب / می‌بَرَد شام یتیمان عرب
معنی: حضرت علی (ع) ناشناسی است که به یتیمان عرب غذا می‌داد.

عشق بازی که هم آغوشِ خطر / خُفت در خوابگه پیغمبر
معنی: انسان عاشقی که هنگام خطر، در جای پیامبر خوابید و خطر را به جان خرید.

آن دَمِ صبحِ قیامت تأثیر / حلقه‌ی در، شد از او دامن گیر
معنی: در آن صبح‌گاهی که نشانه‌ای از قیامت داشت، حلقه در دست به دامان حضرت علی (ع) شد.

دست در دامنِ مولا زد، در / که علی بگذار و از ما مگذر
معنی: در، دست به دامان علی (ع) شد و گفت از رفتن صرف‌نظر کن.

شبروان، مستِ ولای تو علی / جانِ عالم به فدای تو علی
معنی: شب‌روان، مست محبت و سرپرستی تو هستند؛ جان همه‌ی عالم به فدای تو باد.