غنچه با دلِ گرفته گفت: زندگی لب ز خنده بستن است، گوشه‌ای درون خود نشستن است
معنی: غنچه با ناراحتی گفت: زندگی نخندیدن و در گوشه‌ای تنها نشستن است.

گل به خنده گفت: زندگی شکفتن است با زبان سبز، راز گفتن است!
معنی: گل با خنده گفت: زندگی مثل شکفتن یک گل است و گفتن رمز و راز با زبانی خوش.

گفتگوی غنچه و گل از درون باغچه باز هم به گوش می‌رسد.
معنی: هنوز صحبت کردن غنچه و گل از درون باغچه شنیده می‌شود.

تو چه فکر می‌کنی؟ کدام یک درست گفته‌اند…؟
معنی: تو چه فکری می‌کنی؟ به نظرت کدام یک از آنها درست گفته‌اند؟

من فکر می‌کنم گل به راز زندگی اشاره کرده است؛ هر چه باشد او گل است، گل یکی دو پیرهن بیشتر ز غنچه پاره کرده است.
معنی: من فکر می‌کنم گل به راز زندگی (شاد بودن) پی برده چون تجربه‌ی بیشتری از غنچه دارد.