۱- شیخ خندید و بگفتش ای سَلیم / این درخت علم باشد ای علیم

شیخ به او خندید و گفت که ای انسان ساده دل، درختی که تو به دنبال آن هستی درخت علم است.

۲- تو به صورت رفته‌ای، ای بی‌خبر / زان ز شاخ معنی‌ای، بی بار و بر

ای انسان ساده دل، تو فقط دنبال ظاهر این درخت رفته‌ای و از معنا و مفهوم آن بی‌خبر هستی.

۳- گه درختش نام شد، گاه آفتاب ◈※◈ گاه بحرش نام شد، گاهی سحاب

گاهی اسم درخت علم آفتاب است، گاهی دریا و گاهی نیز ابر است.

۴- آن یکی کِش صد هزار آثار خاست / کمترین آثار او، عمر بقاست

درخت علم هزاران هزار فایده دارد که کم‌ترین فایده‌اش عمر جاویدان است.